Lóan – vorboðinn ljómi á íslenskum heiðum

Heiðlóan, oft kölluð lóan, er einkennandi fugl íslenskrar náttúru og hefur lengi verið tákn um komu vorsins. Hún kemur hingað í lok mars eða byrjun apríl eftir vetrardvöl á Bretlandseyjum og með ströndum Vestur-Evrópu. Þegar fyrstu lóurnar sjást á vorin gleðjast margir og segja: „Lóan er komin!“ – því þá er talið að veturinn sé á enda og sumarið fram undan.

Lóan er mófugl sem verpir víða á Íslandi, helst á heiðum, mýrum og móum. Hún er auðþekkt á dökkum baki með gulum dílum og breiðri hvítri s-laga rönd sem liggur frá enni niður á síður. Báðir foreldrar annast varpið og sitja á fjórum eggjum sem eru fallega dístruð.

Heiðlóan hefur sterka stöðu í íslenskri þjóðtrú og skáldskap, þar sem hún tengist von og bjartsýni um nýtt líf eftir langan vetur. Hún er alfriðuð á Íslandi og nýtur mikillar virðingar fyrir hlutverk sitt sem vorboði.